Biała magia Bogini Hekate

Hekate - Biała Magia Bogini

Bogini Hekate (HKT) - imię greckie: Ἑκάτη Hekátē, łac. Hecate, egipskie: Heqet (HQT) to w mitologii greckiej bogini magii, czarów i uroków, rozdroży (miejsc sprzyjających czarom i urokom), egzorcyzmów, widm i zjaw z zaświatów, podróży astralnych po Zaświecie, mgły, także mgły mistycznej. Hekate jest także boginią świata podziemnego, Księżyca i magii księżycowej, nekromancji i spirytyzmu (wywoływania duchów, czannelingu). Hekate według Hezjoda jest dobroczynną boginią wielu dziedzin życia - wojny, rady, gier, jeździectwa, rolnictwa, prawdopodobnie później została także bóstwem chtonicznym, czyli podziemnym, boginią sprawującą pieczę nad światem zmarłych, Hadesem i Tartarem. Jej kult związany jest z boską magią, światem duchów i widm, także tych pogrążonych w ciemnościach z powodu niskiego stopnia rozwoju. Noce spędzała goniąc z pochodnią w towarzystwie upiorów i wściekłych psów czy wilków. Podczas tytanomachii popierała bóstwo Zeusa, dlatego nie została w żaden sposób wygnana. Bogini Hekate jest małżonką Wielkiego Hermesa, co pokazuje w ezoteryzmie, że Magia jest małżonką Mądrości, Boskiej Gnozy w postaci wiedzy hermetycznej.

Hekate - Bogini Magia

Imię "Hekate" nie ma dobrze udokumentowanego pochodzenia, ale wiadomo, że praktyki magiczne z Boginią Hekate służą od wieków w celu uzyskania nieśmiertelności lub chociaż przedłużenia życia. Niektórzy sugerują, że może ono oznaczać: "Ta, która stoi w oddali", "Oddalająca", a chodzi o odsyłanie klątw i przekleństw od osób zaatakowanych czarnoksięstwem (czarną magią, satanizmem). Istnieje też podobieństwo między słowem "Hekate" a egipskim określeniem "hekau" oznaczającym magię, co chyba najlepiej oddaje funkcję bogini Hekate, a egipskiej Heqet. Według Roberta Gravesa imię to oznacza "sto" i odnosi się do Wielkiego Roku stu księżycowych miesięcy, w których dawniej rządził Święty Król. Po upływie tego czasu był on składany w ofierze, a jego krew miała stanowić symbol nowych narodzin ziemi. Niewątpliwie, praktyki z Boginią Hekate wymagają znajomości cykli i energii Księżyca, a sama Bogini Hekate transmituje przez swoją aurę i trzecie oko energię światła księżycowego dającą długowieczność oraz transformację ku ciągłej świadomości duszy poprzez kolejne wcielenia w różnych epokach i światach.

Stawanie się jednością z Wyższą Jaźnią

Pokój, Miłość, Piękno i Harmonia czy Obfitość to naturalne tendencje, skłonności i pragnienia ludzkiego życia, a każde z nich może być w ludzkim istnieniu na Ziemi wypełnione. Poczucie siebie i swego istnienia, JESTEM, JAM JEST wypływa z głębi ludzkiego serca, gdyż przyrodzone jest duszy, a każdy człowiek może i powinien przejawić to, czym naprawdę jest. Godną polecenia jest starowedyjska fraza, afirmacja "Aham Brahmāsmi", oznaczająca, że JAM BOSKIM JEST, bo każdy człowiek, o ile zostało w nim chociaż trochę dobra i człowieczeństwa, nosi w sobie pierwiastek Boskości, Boskie JESTEM, AHAM ASMI, JAM JEST. W świecie Zachodu o tej wewnętrznej istocie odczuwanej jako JAM JEST mówi się jako o Wyższej Boskiej Jaźni, a także jako o Jaźni Świetlistej i pełnej Pokoju czy Miłości. 

Ātman, Boska Wyższa Jaźń, Dusza symbolizowana jest jako Płomień Ognia w Sercu. Oprócz AHAM, czyli Jestem oraz Ātman, Duszy, Jaźni, używamy też słowa Swāhā, oznaczającego Wielką Kosmiczną Jaźń albo Swādha, Jaźń Światła. Obfitość wszelkich dóbr, a także wszelkie Piękno, Pokój, Harmonia czy Miłość to cechy, przymioty czy dokładniej energie, moce Wyższej Jaźni, Boskiej Duszy, którymi dysponuje nieograniczenie, a z których każdy człowiek, który nie oddzielił się dokumentnie od Boga, Stwórcy-Kreacji, może dysponować i z nich czerpać. Starożytna fraza do kontemplacji i rozważań Aham Brahma–Asmi pomaga człowiekowi osadzić się głębiej w Boskości, w Świadomości Boga, Boskiej Jaźni, która jedna jest. Człowiek świadomy Boga, Wszechobecnej Boskiej Jaźni, może w sposób bardziej efektywny i potężny czerpać z niewyczerpanej Obfitości, Powodzenia i Przyciągania korzystnych sytuacji i okoliczności, a przecież u Boga wszystko jest możliwe.

Duchowość i religia - Rozwój duchowy

Duchowość i religia, a Rozwój Duchowy człowieka

Duchowość to postępowanie według Ducha i nieustanne odkrywanie "nowości" Boga. To życie na wzór Mesjasza, Kalkina czy Chrystusa, Kryszny czy Buddy. Człowiek podejmując wędrówkę w głąb siebie, odkrywa i przyjmuje dar życia z Bogiem, w Bogu i dla Boga. Bóg w Biblii to Elohim JHWH, w Indii Brahman. Duchowość w Indii nazywana jest Daiwam, jednak częściej na Wschodzie znajdziemy termin Sanatana Dharma oznaczający zbiór Reguł Życia Duchowego, nauki i praktyki dla ludzi Ścieżki Duchowej. Duchowość nie zaczyna się i nie kończy na modlitwie czy medytacji, lecz obejmuje każdy moment naszego życia. Człowiek duchowy, uległy i posłuszny Duchowi Bożemu, potrafi na sposób Boży kierować swoim życiem. Z wdzięcznością przyjmuje codzienność. Otwiera się na Boga żyjącego w drugim człowieku. Miłuje Dawcę Życia i z tego Boskiego Źródła czerpie szczęście. 

"Ach! ileż dusz doszłoby do świętości, gdyby były należycie prowadzone. Wiem, że Dobry Bóg nie potrzebuje nikogo, aby mógł dopełnić swojego dzieła, niemniej jednak, tak jak pozwala On zręcznemu ogrodnikowi wyhodować rzadkie i delikatne rośliny, dając mu potrzebną do tego umiejętność, sobie zaś rezerwując troskę o użyźnianie ziemi, tak i On pragnie, by Mu pomagano w Boskiej uprawie dusz (A, 53r°)." - św. Teresa z Lisieux