Joga - wedyjska kultura duchowa

JOGA - WEDYJSKA KULTURA DUCHOWA

Joga (Sanskrit, Pāli: योग Yóga) - duchowa droga rozwoju zmierzająca do zjednoczenia z Bogiem, Brahmanem. Najlepiej metodycznie opracowana w podręczniku praktyki jakim jest Jogasutra napisana przez Ryszi Patańdżali. W słynnym traktacie "Jogasutry" Patanjali mówi o jodze w rozdziale pierwszym, sutrze drugiej: yogah cittavrtti nirodhah - "Joga jest to powściągnięcie zjawisk świadomości" - (tłum. z sanskr. w przekładzie Leona Cyborana), a w następnej: tada drastuh svarupe avasthanam - "Wtedy widz utrzymuje się w swojej właściwej naturze". Osiąganie stanu Widza, Drastuh jest widoczną podstawą we wszystkich szkołach Jogi.

Joga to jeden z sześciu głównych Darśana, ortodoksyjnych, uznających autorytet Wed, systemów filozofii indyjskiej. Pewne odpowiednie zaawansowane ćwiczenia jogiczne stosuje się również w buddyzmie w praktykach tantr oraz Dzogczen w celu rozwoju duchowego, np. dla rozpoznania natury rzeczywistości (sanskryt Śunyata). Joga zajmuje się związkami między ciałem, umysłem, świadomością i duchem, reintegracją, oczyszczeniem i wzniesieniem ponad plan materialny.

Duchowość i religia - Rozwój duchowy

Duchowość i religia, a Rozwój Duchowy człowieka

Duchowość to postępowanie według Ducha i nieustanne odkrywanie "nowości" Boga. To życie na wzór Mesjasza, Kalkina czy Chrystusa, Kryszny czy Buddy. Człowiek podejmując wędrówkę w głąb siebie, odkrywa i przyjmuje dar życia z Bogiem, w Bogu i dla Boga. Bóg w Biblii to Elohim JHWH, w Indii Brahman. Duchowość w Indii nazywana jest Daiwam, jednak częściej na Wschodzie znajdziemy termin Sanatana Dharma oznaczający zbiór Reguł Życia Duchowego, nauki i praktyki dla ludzi Ścieżki Duchowej. Duchowość nie zaczyna się i nie kończy na modlitwie czy medytacji, lecz obejmuje każdy moment naszego życia. Człowiek duchowy, uległy i posłuszny Duchowi Bożemu, potrafi na sposób Boży kierować swoim życiem. Z wdzięcznością przyjmuje codzienność. Otwiera się na Boga żyjącego w drugim człowieku. Miłuje Dawcę Życia i z tego Boskiego Źródła czerpie szczęście. 

"Ach! ileż dusz doszłoby do świętości, gdyby były należycie prowadzone. Wiem, że Dobry Bóg nie potrzebuje nikogo, aby mógł dopełnić swojego dzieła, niemniej jednak, tak jak pozwala On zręcznemu ogrodnikowi wyhodować rzadkie i delikatne rośliny, dając mu potrzebną do tego umiejętność, sobie zaś rezerwując troskę o użyźnianie ziemi, tak i On pragnie, by Mu pomagano w Boskiej uprawie dusz (A, 53r°)." - św. Teresa z Lisieux

O CIERPIENIU

O cierpieniu słów kilka...

Wiele jest cierpienia na świecie, ale czy ludzie dobrze rozumieją co ono tak naprawdę znaczy? Po co, dlaczego i w jakim celu cierpimy żyjąc tu w ludzkich ciałach na Ziemi i po co się smucimy, umartwiamy i chorujemy skoro Dobry Bóg nie przewidział tego dla ludzi w swym akcie Stworzenia? Kiedy myślisz o cierpieniu, zazwyczaj boisz się tego, że ono cię spotka i że spotka twych bliskich i chcesz temu zapobiec, ale nie zawsze się to udaje, albowiem ludzie popełniają zbyt wiele błędów i ulegają zbyt wielu złym instynktom, kłamią i oszukują swych Guruh - Duchowych Nauczycieli, obiecując im różne rzeczy jak na przykład zbudowanie ashramu i nie dotrzymują słowa, a kiedy dotyka ich cierpienie, to nie zastanawiają się z jakiego powodu cierpią, ani dlaczego i co jest tego przyczyną.