Patroni Miłości i Pomocni Święci Orędownicy

Opiekunowie do których warto zwrócić się z prośbą o wsparcie i pomoc

Andrzej Apostoł (świętujemy 30 listopada - tzw. Andrzejki)

Patron wróżb, hucznych zabaw i dziewcząt szukających męża. Opiekun niezamężnych kobiet. Patron związków narzeczeńskich i małżeńskich. Opiekun podróżujących, rybaków, rycerzy, woziwodów, rzeźników. Ten orędownik zakochanych wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa. W Polsce wciąż cieszy się dużą popularnością, gdyż zwyczaj wróżb andrzejkowych tzw. "Andrzejki" pochodzą z jego kultu. W wigilię św. Andrzeja dziewczęta leją roztopiony wosk przez ucho klucza na wodę i zgadują z figur, jakie się tworzą, która z nich jako pierwsza będzie miała wesele i jak będzie wyglądał wybranek. Wróżb andrzejkowych jest o wiele więcej, gdyż szczególnie dziewczętami opiekuje się Św. Andrzej.

Antoni z Padwy - 17 czerwiec

Dobrze Go wzywać, jeżeli coś zgubimy, albo schowamy gdzieś i zapomnimy gdzie. Gdy chcemy wyjednać wsparcie dla dzieci i bliskich osób. Pomaga odnaleźć zagubione serce i miłość. Jest patronem chorych na syfilis i domów publicznych i dba, aby w nich nie brakowało interesantów. Jeśli utraciliśmy coś, za czym tęsknimy - prośmy Antoniego o przywrócenie tego wszystkiego. Święty Antoni jest patronem żniw, par narzeczeńskich, sierot i dzieci oraz więźniów. Prosimy Go o pomoc nie tylko wtedy gdy zgubi się jakaś materialna rzecz, ale przede wszystkim wtedy, gdy zgubimy wiarę, sens w życiu i nadzieję. Święty Antoni jest też patronem górników, tak jak Święta Barbara czy Święta Kinga - niezwykle wrażliwa na ból strapionych.

O wyzwolonym joginie i jego wiernym uczniu

Bajka o Wyzwolonym Joginie i Jego Wiernym Uczniu

Lama Drukpa Kunley był jednym z najsłynniejszych Szalonych Joginów, którzy to medytowali w klasztorach i wśród których psotny duch TANTRYZMU był stale żywy i obecny w każdej chwili ich życia. Lama Kunley znany był z tego, iż bardzo często chwytał się niecodziennych metod, aby tylko doprowadzić potrzebujące i wierne dusze do Nirwanam. Pewnego razu Lama Kunley podczas swej podróży spotkał Starego Człowieka, który wszystko już w życiu przeszedł i czekał jedynie na swoją śmierć. W życiu tego Starego Człowieka nie było już żadnej nadziei i nic już go też nie było w stanie zadziwić. Poprosił jednak Mistrza o Naukę, gdyż dusza tego Starca tęskniła do własnego spełnienia, którego mimo tak długiego życia i wielu doświadczeń nie zaznała. Lama Kunley, wysłuchawszy prośby, zamyślił się wielce i rzekł do tego Starego Człowieka, że nauczy go specjalnej Modlitwy Schronienia, którą musi odmawiać zawsze, gdy tylko o nim pomyśli i Starzec musiał przysięgnąć, iż nie będzie nigdy i z nikim dyskutował o jej słowach. Starzec uczynił to, o co prosił Go Święty Mistrz, a ten nauczył go Modlitwy, która przynosi wyzwolenie z Samsary (uwarunkowań kolejnych wcieleń). A oto słowa tej Modlitwy Schronienia: 

„Przyjmuję Schronienie w doświadczonym chuju starego chłopa,
zwiędłym u podstawy, opadającym jak martwe drzewo.
Przyjmuję Schronienie w sflaczałej piździe starej baby,
nie do przebicia, zapadłej podobnej do gąbki.
Przyjmuję Schronienie w mężnym Piorunie młodego Tygrysa,
dumnie wzniesionym, obojętnym wobec śmierci.
Przyjmuję Schronienie w kobiecym Lotosie, wypełnionym falami szczęścia,
wolnym od wstydu i zahamowań.”

Duchowość i religia - Rozwój duchowy

Duchowość i religia, a Rozwój Duchowy człowieka

Duchowość to postępowanie według Ducha i nieustanne odkrywanie "nowości" Boga. To życie na wzór Mesjasza, Kalkina czy Chrystusa, Kryszny czy Buddy. Człowiek podejmując wędrówkę w głąb siebie, odkrywa i przyjmuje dar życia z Bogiem, w Bogu i dla Boga. Bóg w Biblii to Elohim JHWH, w Indii Brahman. Duchowość w Indii nazywana jest Daiwam, jednak częściej na Wschodzie znajdziemy termin Sanatana Dharma oznaczający zbiór Reguł Życia Duchowego, nauki i praktyki dla ludzi Ścieżki Duchowej. Duchowość nie zaczyna się i nie kończy na modlitwie czy medytacji, lecz obejmuje każdy moment naszego życia. Człowiek duchowy, uległy i posłuszny Duchowi Bożemu, potrafi na sposób Boży kierować swoim życiem. Z wdzięcznością przyjmuje codzienność. Otwiera się na Boga żyjącego w drugim człowieku. Miłuje Dawcę Życia i z tego Boskiego Źródła czerpie szczęście. 

"Ach! ileż dusz doszłoby do świętości, gdyby były należycie prowadzone. Wiem, że Dobry Bóg nie potrzebuje nikogo, aby mógł dopełnić swojego dzieła, niemniej jednak, tak jak pozwala On zręcznemu ogrodnikowi wyhodować rzadkie i delikatne rośliny, dając mu potrzebną do tego umiejętność, sobie zaś rezerwując troskę o użyźnianie ziemi, tak i On pragnie, by Mu pomagano w Boskiej uprawie dusz (A, 53r°)." - św. Teresa z Lisieux

LAJA JOGA KUNDALINI

Ćakramy - Laja Joga

Lajajoga (ang. Laya Yoga) – wedyjski system praktyki jogi oparty na rozwijaniu tak ćakr oraz budzeniu energii kundalini. Laja oznacza pochłanianie, roztapianie lub rozpuszczanie wszelkich uciążliwości i negatywności, uwalnianie od przeszkód i trudności poprzez rozpuszczanie karmana oraz spalanie zalążków przyczyn. Często zwana jogą medytacyjnego wchłonięcia lub jogą zaabsorbowania, pochłonięcia niższej natury przez wyższe boskie siły duchowe. Można powiedzieć, że termin lajajoga używany jest w dwóch znaczeniach. W jednym jest to każda szczególna metoda praktyki czy nawet pojedyncze ćwiczenie, które rozpuszcza uwarunkowania umysłu czy przyczyny cierpienia. W drugim jest to wszechstronny i uporządkowany system inicjacyjny tyczący wyzwolenia z uwarunkowań metodami pochłaniania i rozpuszczania. Lajajoga może być praktykowana zarówno jako system tantryczny jak i jako system wedyjski, odpowiednio "Tantrika lajajoga" lub "Waidika lajajoga". 

Stan laja jako wyższy cel duchowy lajajogi określa się jako wejście pojedynczej duszy (atmana) do Absolutu czy Wszechducha, zjednoczenie z Bogiem. Laja to wejście w Boga, wstąpienie w świadomość Boga, stopienie się z Najwyższą Świadomością, z Wszechduchem. Termin laja jako końcowy stan świadomości czy etap realizacji duchowej utożsamiany jest z czwartym stopniem ekspansji świadomości znanym jako turija lub z jego wysublimowaną wyższą fazą.