Laya Marga - Ścieżka Wchłonięcia

Laya joga - Laja Marga - Ścieżka Wchłonięcia

LAJA MARGA Siedmiostopniowa ścieżka (Marga) duchowego wzrostu rozpuszczająca w niezmierzonej ŁASCE oceanu miłosierdzia Najwyższego Boga, poprzez sukcesję mistrzów linii przekazu. Proces laja jest rozpuszczeniem cielesnej natury (wirat) w wielkiej przestrzeni ducha, w pustości kosmicznego bezkresu (mahakaśa). Wielki Święty, Boży Duch jest nieustannym dążeniem wszystkich aspirantów ścieżki laja - zwanych też, czela, co znaczy uczeń. Można nazwać laja jogę ścieżką wchłonięcia w świadomość Wielkiego Ducha (Brahmana, Paramatmana, Paramśiwa). Siedem kolejnych stopni uczniowskich powiązanych jest z siedmioma ośrodkami duchowej energii, czyli tzw. ćakramami. Proces wewnętrznej przemiany na każdym stopniu odpowiada rytmowi życia każdego z adeptów ścieżki, wyznaczając jakby kolejny pojazd do celu, podróżujący jednak z coraz większą prędkością.

Laja Joga znana jest zwykle ze swych głęboko ezoterycznych nauk o ćakramach, ośrodkach subtelnych energii i mocy duszy (jaźni). Laja Joga - jako całość jest pojazdem duchowego wzrostu, pochodzącym z duchowej tradycji lini sukcesji zwanej Himalaya, jest darem Mędrców z gór i zawiera mądrość Wielkiego Ducha Góry. Wielcy Ryszi (Mędrcy) kultywują tę ścieżkę wchłonięcia w Łaskę Guru. Mistrz SIWA zwany Panem Joginów oraz jego małżonka Bogini PARWATI zwana Strażniczką Tantry, stoją na czele całej lini sukcesji tradycji Himalaya. Praktyka Laja Jogi zawiera ogromne bogactwo kontemplacji piękna przyrody oraz wiele misteriów związanych z aniołami - duchami przyrody. Najpierwszym aniołem Bożym czuwającym nad harmonią życia w naturze i rozwojem wszystkich form życia jest Rudradewa. Możemy pamiętać iż większość uzdrowień dzieje się poprzez otwarcie serca dla leczniczych potęg duszy żyjącej jako przyroda. Wszystko co Bóg stworzył jest bowiem dla nas dobre, a nie stworzył On niczego złego. Stąd jogiczne treningi harmonii z siłami przyrody niosą nam dobro, są dla nas dobrem i częstokroć jedynym Bożym lekarstwem.

Dobrobyt - Prosperująca świadomość

Jak osiągnąć Dobrobyt i Świadomość Prosperującą

Większość ludzi na świecie żyje na granicy ubóstwa, toteż ważne jest, aby w procesie rozwoju duchowego, wskazać wszelkie elementy służące do zbudowania świadomości dobrobytu i dobrego prosperowania w codziennym życiu. Świadomość biedy, braku czegoś lub kogoś, czy też ubóstwa towarzyszy ludziom z pozoru nawet bogatym. Tak zwani milionerzy, multimilionerzy, miliarderzy wiele zarabiają, ale choć wydaje się, że mają dużo pieniędzy, to wiele tracą, marnotrawią i szybko bankrutują. Zdarza się, że mając duże pieniądze ludzie żyją biednie i nie starcza im pieniędzy tak samo jak ludziom bardzo biednym. Pokazuje to, że człowiek, zarówno biedny jak i bogaty powinien przyswoić sobie dobrze lekcję rozsądnego gospodarowania majątkiem oraz dochodami jakie posiada. Nie ma to już większego znaczenia czy dochody człowieka są bardzo niskie czy bardzo wysokie, rozsądek w ich użytkowaniu jest jednakowo potrzebny wszystkim stanom majętności i wszystkim statusom biedy w społeczeństwie. W dużej mierze trwałość i stałość ludzkiego dobrobytu zależy od tego jak ktoś jest dobry, niezepsuty, w swoim wnętrzu, zależy od wewnętrznej dobroci i dobrostanu. Dobrobyt to bardzo ciekawe pojęcie, słowo warte przemyślenia, a nawet głębokiej kontemplacji w sercu. Dobro jako stan bycia jest tutaj kluczem do zagadki prosperującej świadomości, stanu myśli i wyobrażeń, które nie muszą prowadzić człowieka ani do zguby ani do straty czy utraty tego, co posiada. Ludzie zwykle myślą, że bogactwo zdobywa się wyłącznie w nieuczciwy sposób albo dziedziczy po przodkach. Ale jest całe mnóstwo przykładów pozytywnych, które pokazują, że bogactwo przychodzi wraz z pracą i działalnością, która jest z gruntu uczciwa i pożyteczna. Oczyszczenie umysłu, oczyszczenie samej świadomości, ćittamu, z myśli i wyobrażeń, które są przeciwne dobrobytowi i szkodliwe dla rozwoju świadomości prosperującej jest niejako pierwszym poważnym krokiem w dobrej pracy usuwania syndromu ubóstwa, biedy i nędzy, nieudacznictwa i cierpiętnictwa. Świadomość Bogactwa, Obfitości i Dobrobytu wzrasta powoli ale skutecznie w miarę pracy solidnego oczyszczania i ubogacania wewnętrznego, które ma za zadanie przemienić nędzarza w bogacza.

Karma Joga w jej tradycyjnym ujęciu bezinteresownej pracy oraz służby Sevy - staje się fundamentem dla rozwoju prosperującej świadomości i stanu dobrobytu. Karma Joga to podstawowy trening jaki oferowany jest w Jodze przez wielkich Mistrzów Mądrości, Maharyszich i Ryszich, a podstawy tej metody Jogi streszczają się w idei pracowania dla przyjemności samego wykonywania pracy. Nie pracujemy dla zysku czy wypłaty, ale w tym celu, aby praca została dobrze i solidnie wykonana. Czerpanie satysfakcji i przyjemności z samego działania jakim jest wszelka możliwa praca bywa dla wielu początkujących osób bardzo trudne i frustrujące. Wielki Jogin Mahawatar Nagaradża Krija Babadżi - dawca Rebirthingu - ciągle powtarzał, że człowiek powinien być tak zaabsorbowany pracą, tym, co robi, że owa praca wydaje się wykonywać sama bez emocjonalnego oporu czy wysiłku ze strony tego, kto ją wykonuje. Można się ćwiczyć na każdej codziennej czynności, aż pracowanie pozwoli na stan umysłu wolny od poczucia straty czasu, awersji czy niechęci do pracy, poczucia marnowania czasu, który można by przeznaczyć na coś innego, etc. Jednym słowem, pracujemy ochoczo, bez oporów czy awersji do samej pracy, pracujemy z wielką satysfakcją, pracujemy tak jak bawimy się w najlepsze, gdy robimy to co lubimy dla naszej przyjemności. 

Karma Joga to bardzo specyficzne podejście do pracy, która z jednej strony jest poważna i odpowiedzialna, a z drugiej staje się rodzajem przyjemnej i satysfakcjonującej rozrywki, zabawy z jaką wędrujemy przez życie. Nielubiane, nieprzyjemne i niechciane czynności stają się początkiem wszelkiego braku i krachu, nędzy, biedy i ubóstwa a także problemów w prowadzeniu działalności dochodowej. Krótko i zwięźle Joga powiada człowiekowi: Ciesz się tym co robisz, niech twoja praca jest twoją rozrywką! Karma Joga w tradycyjnym ujęciu kładzie nacisk na służenie ludzkości, włączając w to wszelką pożyteczną działalność dla społecznego dobra, edukacji młodzieży oraz dorosłych, służby zdrowia i innych działań dobroczynnych, zmierzających do zmniejszenia ludzkich cierpień. Prawdziwy sens Karma Jogi wedle Mistrzów Mądrości Wschodu leży w uświadomieniu sobie, że boska Dusza, Jaźń czyli Atman przenikając każdą cząstkę ciała pracuje w każdej ludzkiej istocie, a cokolwiek jest wykonywane, w swej istocie jest czynione poprzez boską Duszę, Atmana, poprzez Wyższą Jaźń będącą cząstką Boga w człowieku. Karma Joga tak głębiej, bardziej metafizycznie rozumiana wymaga aby energia życiowa krążyła wewnątrz centralnego kanału ciała znanego jako Suszumna. Wtedy każde działanie jest aktywnością wynikłą z mocnego krążenia Prany w środkowym, centralnym kanale energetycznej struktury ciała, kanale, który jest niczym centralny słup czy filar całego ciała i całego naszego jestestwa. Karma Joga jest od strony energetycznej i duchowej Prana Karmą czyli pracą subtelnej energii życiowej emanowanej przez wewnętrzną Jaźń, Duszę, przez Atmana człowieka. 

W ten sposób człowiek oddany wykonywaniu pracy dla samej pracy w swej istocie pozwala na bardzo swobodny przepływ i swobodne działanie przepływającej energii życia i działa mocą wewnętrzną. Taka praca, tak spełniana aktywność dokonywana jest z większą siłą przebicia, z większą mocą, a przy okazji porywa oraz zachwyca innych, którzy zaczynają spontanicznie wspierać każde dzieło tak zorientowanego pracownika czy działacza. Dobra Karma Joga jest zarówno pożytecznym i pomocnym dla innych czynem społecznym jak i dochodowym, a do tego aktywnością czynioną z głębi Duszy za pomocą twórczej życiowej energii, Prana Karmana. Praca i działalność zarobkowa umożliwiająca życie i przeżycie związana jest mocno z pierwszym, podstawowym ośrodkiem skupienia w ludzkim ciele zwanym ćakrą korzeniową lub guziczną, muladharą. Ośrodek żywiołu ziemi służy wszystkiemu co jest materialne i potrzebne do życia na ziemi w tym wykonywaniu wszelkiej pracy i aktywności związanej z przetrwaniem człowieka jako jednostki oraz także ludzi jako gatunku. Praca pozwalająca zarabiać pieniądze bądź wytwarzać rzeczy i dobra na zamianę z innymi wytwórcami to domena guzicznego, sakralnego splotu u podstawy tułowia, pod kością ogonową. 

Praktykując świadomie Karma Jogę skupiamy się w tym ośrodku i szukamy siły dla przetrwania oraz mocy dla działania jakie wykonujemy w swojej pracy. Odczuwanie oraz obserwowanie doznań w korzennym ośrodku muladhara podczas wykonywania pracy zarobkowej czyli dochodowej to jedna z małych, ale przydatnych praktyk, codziennych ćwiczeń w Karma Jodze. Drugim ośrodkiem przydatnym w rozwijaniu świadomości prosperującej i stanów dobrobytu jest trzeci ośrodek zwany manipurą, ogrodem skarbów albo grodem klejnotów. Mani to dosłownie skarb albo klejnot, biżuteria, diament czy rubin, kamień szlachetny wyjątkowo drogocenny. Manipura to ośrodek symbolizujący skarby wewnętrzne oraz wszystko to, co jest dla człowieka drogocenne. Mani to klejnot i symbol zdolności odsłaniania czy odkrywania skarbów i rzeczy drogocennych. To taki rodzaj świadomości, który potrafi bogactwa zarówno odkrywać jak i rozwijać oraz gromadzić. Manipura pozwala zaspokajać potrzeby związane z nabywaniem rzeczy bardziej cennych, drogocennych i kosztownych oraz zdobywać klejnoty bogactw, złoto i kosztowności.  

Odblokowywanie obydwu tych ośrodków skupiania czy przebywania świadomości jest bardzo ważną częścią procesu rozwijania czy wręcz może nabywania świadomości prosperity. Zanieczyszczona i zablokowana muladhara nie pozwala na podjęcie skutecznych działalności umożliwiających zarobkowanie, a zablokowana i zanieczyszczona manipura nie pozwala na zdobywanie w życiu rzeczy kosztownych ani skarbów. Do kompletu mamy jeszcze ośrodek wiśuddha u podstawy szyi, który związany jest z nabywaniem skarbów duchowych i odkrywaniem wewnętrznych bogactw duchowych zgromadzonych w głębi samej Duszy czy Jaźni, wewnątrz Atmana, a także skarbów i klejnotów ukrytych acz dla człowieka przeznaczonych przez samego Boga. Jedną z zasad wynikających z ośrodka wiśuddha jest zależność bogactw zewnętrznych od tych wewnętrznych, co bardzo pomaga rozwijać i prowadzić wszelkiego rodzaju interesy z głębszą idei czy wzniosłym celem.

Istnieje kilkanaście ważniejszych sekretów osiągania stanu dobrobytu i prosperującej świadomości, a kilka z nich jest szczególnie ważnych. Jedną z bardzo ważnych zasad czy cech dla osoby kultywującej Bogactwo, Obfitość i Dobrobyt w codziennym życiu jest Szczodrość wobec innych osób. Szczodrość czy bycie osobą Szczodrą, to pewna elastyczność i swoboda zarówno w dawaniu innym jak i w braniu od innych. Ludzie obarczają swoje dawanie i branie bardzo wieloma emocjami, wyrzutami, żalami czy innymi negatywnymi emocjami. Kiedy dajemy innym cośkolwiek, tak rzeczy jak i pieniądze, czas, uczucie czy uwagę, nie powinniśmy tego żałować ani obarczać tego co dokonujemy żadnymi negatywnymi emocjami jak poczucie zubożenia, straty czasu czy poczucia szkody, że coś daliśmy i już tego nie mamy. Dawanie, nawet najskromniejszego prezentu jest okazją do wyczyszczenia swojej świadomości z negatywnych mas myślowych i emocjonalnych jakie wielu ludziom towarzyszą w czasie kiedy szykują prezenty, ofiarują swoje umiejętności czas czy uwagę innym. 

Żal jaki pojawia się gdy coś komuś kupimy, podarujemy, żal niespełnionych po latach oczekiwań, starań, ofiar i poświęceń staje się negatywną siłą blokującą naturalną z głębi duszy płynącą Szczodrość jaka jest potrzeba aby uruchomić naturalne Prawo Dawania i Brania, przypływu i odpływu rzeczy w przyrodzie. Negatywne intencje, żale i pretensje jakie wkładamy w to co dajemy stają się zalążkiem późniejszego zablokowania sił odpowiedzialnych za dostawanie i przekazywanie dóbr oraz bogactw tej ziemi w tym także pieniędzy jako umownego ekwiwalentu tego, co w rzeczywistości potrzebujemy. Branie, przyjmowanie rzeczy, prezentów, w tym także pieniędzy, przyjmowanie cudzego dla nas poświęcenia, czasu i uwagi to odwrotna strona tego samego medalu i także musi być wyczyszczona ze wszelkich negatywnych emocji, wspomnień oraz doznań. Człowiek Szczodry jest osobą która swobodnie daje i swobodnie bierze, swobodnie wydaje i swobodnie dostaje wszystkie rzeczy jakich potrzebuje, w tym także pieniądze oraz rozmaite skarby czy klejnoty. Kiedy zarówno dawanie jak i przyjmowanie sprawia zadowolenie oraz radość której praktycznie nic nie jest nam w stanie popsuć, wtedy można powiedzieć, że osiągamy stan praktycznej Szczodrości.

Rebirthing - Skuteczne oddechowe terapie 

pozwalające usunąć przyczyny nędzy i biedy:

http://rebirthing-joga-oddechowa.blogspot.com/p/warsztaty.html

Wszystkich chcących zgłębić tajniki ezoterycznej wiedzy

jak zdobyć bogactwo i żyć w dobrobycie

zapraszamy na warsztaty Tantry Dobrobytu

http://ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com/p/warsztaty.html

© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com

Podstawowa wiedza o czakramach

Wiedza o ćakramach

Ćakry, ćakramy (błędne spolszczenie - czakramy) są jednym z bardziej tajemniczych tematów. Od stuleci w każdej szkole ezoterycznej, hermetycznej z tradycjami duchowego rozwoju temat ćakramów jest poruszany i zgłębiany. Siedmioramienny świecznik wspominany w Biblii to symbol światła wyobrażanego w ćakrach - doskonale znany wszystkim ludziom studiującym tajemną wiedzę. Duchowość euroazjatycka oparta jest na symbolice siedmiu stopni uczniowskiego wtajemniczenia oraz na symbolice siedmioducha i siedmiu ośrodków mocy. Terminologia sanskrycka nazywa ćakramami pewne obszary ukryte wewnątrz fizycznego ciała. Na wyższych planach świadomości są ukryte jako jako rzeczywiste organy wewnętrzne duszy, w sposób symboliczny tak zobrazowane na użytek bardzo głębokiej praktyki duchowej. Ćakram oznacza Krąg lub Okrąg, Koło i ma głębokie symboliczne znaczenie, zarówno w znaczeniu doskonałości jak i wartości hermetycznego kręgu wtajemniczenia. Siedem miejsc skupienia zwanych ćakramami jest najlepiej znanych w ludzkim ciele, a promieniowania ćakr jako suma tworzą całe biopole człowieka zwane aurą. 

Starożytni przywiązywali wielką wagę do sześciu ośrodków w ciele człowieka i siódmego, który jest ponad głową, ponad szczytem głowy. Wśród całej siódemki szczególnie mocno w praktykach duchowych używane są ośrodki w podbrzuszu poniżej pępka, w piersi pod środkiem mostka, oraz wewnątrz głowy ponad linią brwi! Ośrodek brzucha, serca i trzeciego oka to prawdopodobnie najczęściej poruszane ćakramy we wszystkich grupach i ruchach rozwoju wewnętrznego, psychotroniki czy w mistycznych, głębokich ruchach religijnej odnowy duchowej, psychicznej i fizycznej. Sześć ośrodków energii w ciele odpowiada w kolejności sześciu zmysłom, a za szósty zmysł, percepcję pozafizyczną odpowiada Ćakra wewnątrz głowy zwana Okiem Śiwa albo Okiem Horusa, postawionym w pionie w stosunku do fizycznych oczu, pod czołem, gdzie jest symbolicznie malowane. 

Ludziom różnych typów osobowości częstokroć jeden z Ćakramów odpowiada jako główne miejsce skupienia świadomości i poczucia siebie. Percepcja, czucie własnego środka ciężkości w podbrzuszu pod pępkiem wykorzystywane jest we wschodnich sztukach walki, także w indyjskiej Kalaŗpayat, matce duchowych sztuk walki. Głównym tematem medytacyjnym ośrodka w podbrzuszu jest żywioł wody, a także artyzm, smak i gust. Ludzie o usposobieniu religijnym i intuicyjnym najczęściej skupiają się w ośrodku sercowym, na środku piersi gdzieś od poziomu linii sutek w górę, a tematem kontemplacyjnym jest tu wiatr, oddech i czucie sytuacji, oraz miłosierdzie czy współczucie. Osoby o wybitnej umysłowości, pracujące rozumem, najczęściej spontanicznie koncentrują się wewnątrz głowy w obszarze Trzeciego, a raczej Pojedynczego Oka, bo tak ten szósty ośrodek zasadniczy zwykł był nazywać Mistrz Jezus, czego ślady zachowały się w Ewangeliach kanonicznych i apokryfach.

Sześć ośrodków w ciele to sześć miejsc skupienia się i koncentracji, które pasują do żywiołów, zmysłów, cech oraz wibracji liczb, gdyż ćakramy w podstawowym zobrazowaniu opisywane są jako subtelne organy duszy o wyglądzie pięknych kwiatów lotosu o określonej liczbie płatków. Padma, czyli Lotos to elementarne wyobrażenie ćakramów i każda szkoła Jogi, Tantry czy Ajurwedy. Uczenie o ćakramach rozpoczynamy od wyobrażenia sobie kwiatu rosnącego ku górze o określonej liczbie płatków. Gdy stoimy lub siedzimy prosto zawsze polecamy swoim uczniom wizualizowanie, wyobrażanie kwiatu z liczbową wibracją, kwiatu skierowanego kielichem ku górze. Ilość płatków, wibracja dźwiękowa wnętrza, centrum Lotosu, blask światła a nade wszystko właściwe umiejscowienie jednego z głównych lotosów wzdłuż centralnej pionowej linii ciała łączącej obszar łonowy ze szczytem głowy to są elementarnych podstawy, których nie wolno sobie zmieniać wedle własnego uznania. 

Główne ćakramy ciała położone są wzdłuż centralnego, pionowego kanału ciała znanego dobrze jako Suśumna albo Wadźra, który zaczyna się pomiędzy odbytem, a zewnętrznym narządem płciowym (łechtaczką u kobiet), a w ciele kończy na środku kopuły czaszki i skupiskami odpowiednich drobniejszych kanałów energii symbolizowanych płatkami kwiatu, w istocie aurami wibracji, które tam płyną.

Podstawowy Lotos, Padma Zbiornika, Naczynia Korzenia, Podstawy, to piękny kwiat o czterech płatkach. Gdy podczas praktyki siedzimy skrzyżnie na ziemi, możemy mieć wrażenie, że cały obszar łonowo-odbytowy spoczywa wewnątrz kwiatu Lotosu o czterech płatkach. Główną, elementarną praktyką służącą oczyszczaniu i rozwijaniu kwiatu Lotosu jest Bidźa Mantra, czyli odpowiednia wibracja związana z punktem środka, z centrum Ćakramu, a w przypadku tego lotosu zwanego Muladhara (Korzeniowy Zbiornik) jest to dźwięczna, głęboka sylaba LAM, wręcz dźwięk „L”, z bardzo krótkim „a” i unosowionym „m” w końcówce. Ważne, aby rezonans dźwięku wydobywał się autentycznie głęboko z bioder, łona czy kości ogonowej, do czego trzeba trochę ćwiczeń i wprawy. Jest to praktyka czyniona wibracją głosową, recytacją, bez której nie powinno się pracować z oczyszczaniem i rozwijaniem Lotosu, Ćakramu, gdyż właśnie dźwięk jest podstawą pracy z jakimkolwiek z Lotosów. 

Kto dba o rozwój Ćakramu, ten będzie sporo pracował z taką sylabą wzmagającą magnetyzm energii Ziemi, a także zmysł powonienia, węchu. Ćakra podstawy służy do percepcji energii płynącej z Ziemi jako planety, ale też jest siedzibą energii piasku i skał, elementu ziemi, a jest to energia o barwie żółtej. Mulādharā to siedziba mocy Kundalini, która jest mocą ufności, wiary i żarliwości religijnej powiązanej z żeńską naturą czy formą Boskości, z kultem Bogini. Ale nie wolno praktykować bez żarliwej czci ku wysokim Boginiom nieba i w szczególności ku żeńskiej postaci Boga Absolutu, co religia żydowska zwała pojęciem Szekinah, a indyjska tradycja pojęciami Śakti, Devi lub Amma. Bez religijnego kultu, żarliwej czci i oddania, ufności i wiary ku Bogu i Bogini, nie ma żadnej możliwości obudzenia Kuňďalini, choć można się nabawić rozmaitych psychodelicznych zjawisk i chorobliwych doznań. 

Kuňďalini to inaczej energia czy moc Macierzy, Matki Bożej, czyli Bogini, małżonki Boga Nieba, a zwana jest też ogniem ziemi. Drugi Lotos ma sześć płatków, w środku sylabę WAM, aby go oczyszczać i rozwijać, a jego żywiołem jest wspomniana już woda, zmysłem smak. Trzeci Lotos, położony pomiędzy pępkiem a mostkiem, na poziomie żołądka i splotu solarnego jest ośrodkiem o dziesięciu płatkach symbolizujących pięć zasad Jama i pięć zasad Nijamah, przykazań i sił moralnych, jego sylabą do intonowania w wibrującym sposób jest dźwięk RAM, jest to Lotos Ognia oraz zmysłu wzroku i zasady widzenia. Czwarty Lotos to potocznie ośrodek sercowy albo ośrodek pieśni duszy, ma dwanaście płatków związanych ze znakami zodiaku, które są prawdziwymi miesiącami słonecznego roku, a jego żywioł to wiatr, zmysł to dotyk (czucie), zaś dźwięk to JAM. Istotny symbol ośrodka serca to sześciopromienna Gwiazda znana mistyce chrześcijańskiej i żydowskiej jako Gwiazda Dawida.

Piąty Lotos znajduje się jako Wieniec (Dala) wokół podstawy szyi na szczycie tułowia, a ożywia się i rozwija dzięki mocnej i wibrującej sylabie HAM, zaś jego żywiołem jest eter, duch, przestrzeń, w sanskrycie Ākāśa. Ćakra Trzeciego Oka, właściwie Adźna (wym. adźnia), jako sylabę nasienną, źródłową, dzięki której może się oczyszczać, wzrastać i rozwijać ma sylabę OM, a jest to w brzmieniu właściwie zlanie dźwięków A, U i M w jednobrzmiącą wibrację niczym nucenie litery Ą (w języku polskim). Obraz Ćakry, właściwie Lotosu o dwóch płatkach, jest najczęściej podawanym dla początkujących, a jest to siedziba Szóstego Zmysłu, Miłości i Mądrości czy lepiej Oddania i Mądrości. Każdy, kto chce rozwijać Trzecie Oko rzeczywiście winien przez lata pracować z wibrowaniem sylaby Om z pomocą głosu wzdłuż Sushumńa aż do głowy, bo innej metody jak wibrowanie głosem po prostu nie ma. Rozwój siódmego ośrodka ponad głową rozpoczynamy od wibrowania dźwięku AIM, a jest to centrum Boskiej Woli wyobrażone jako Lotos o Tysiącu Płatków, do czego trzeba już bardziej doświadczonego GURU!

Zapraszamy na warsztaty rozwoju duchowego

http://ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com/p/warsztaty.html

© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com

Hinduizm - religia i kultura Indii

HINDUIZM - Religia i Kultura Indii
Pudźa • Tantra • Ajurweda • Joga • Sankhja
Weda • Śiwa • Ānanda • Sadhu

Współczesny hinduizm wywodzi się od żyjącego w VII wieku e.ch. proroka i mędrca Śri Śānkara, który w czasie 33 lat swego życia założył 10 zakonów duchowych znanych jako Śānkara-Thirtha. W czasie swej pielgrzymki założył 4 wielkie świątynie, które są Matkami hinduizmu, na północy, zachodzie, południu i wschodzie Indii, a których dzierżawcy są czterema niezależnymi strażnikami całej hinduistycznej kultury duchowej. Każda z czterech sukcesji pochodzi od jednego z głównych Uczniów proroka założyciela, Śri Śānkara, uznawanego powszechnie za Wcielenie Boga (Śiwa).

Śri Śānkara w wieku 33 lat, wykonawszy misję odnowienia i zreformowania tradycji bramińskiej (duchowej) kultury Bhārata (Macierzy), Indii osiadł w kontemplacyjnej pustelni, jaskini na północy Indii, u podnóża gór Himalaja, gdzie w Obłoku Światła rozpłynął się wstępując do Niebios, co ostatecznie dopełniło Jego wielką misję. Dziedzictwo duchowe, religijne i kulturowe hinduizmu pochodzi ze starożytnego imperium Bhārata, którego ślady widać w staroindyjskich świątyniach na wyspie Bali w Indonezji, czy w miejscu kultu Boga (Śiwa) w miejscowości Śiva w Egipcie, która od imienia Boga w istocie pochodzi. Kashi w zachodnich Chinach, czy góra Kailasa w Tybecie to typowe miejsce kultury hinduistycznej, charakteryzowanej przez wspaniałe śpiewy, tańce, religijną żarliwość, jarstwo, tolerancję światopoglądową, kulturową różnorodność i najstarsze oraz najobszerniejsze, w naukowy sposób zredagowane Święte Pisma jakimi są Wedy, Purany i Upaniszady na tym świecie. Obszar wpływu kultury hinduistycznej charakteryzuje się największą długowiecznością ludzi oraz swobodą światopoglądową.

Radiestezja różdżkarstwo geomancja

RADIESTEZJA - nowoczesna nauka powstała na bazie starożytnego różdżkarstwa, geomancji, feng shui i wastu

Radiestezja została oficjalnie uznana i wpisana w 1968 roku do rejestru UNESCO jako nauka. Świat nauki uznaje radiestezję oficjalnie jako naukę, chociaż nie wszyscy jeszcze potrafią się z tym pogodzić, a pokątnie znajdują się inkwizytorzy, którzy chcą radiestezji odmówić prawa do bycia nowoczesną nauką! W Polsce radiestezja została z wielkim trudem i dużym opóźnieniem 15 lat uznana dopiero w 1983 roku i jako zawód zarejestrowana w cechu rzemiosł. Decyzja UNESCO oparta została na badaniach naukowych i pozytywnych eksperymentach naukowych z udziałem tysięcy radiestetów z całego świata. 

RADIESTETA to specjalista, który wyznacza w terenie naukowo przebieg żył wodnych, określa ich głębokość, wydajność i jakość wody, ustala najkorzystniejsze w terenie miejsca pod budowę studni lub odwierty geologiczne, wykrywa strefy zadrażnień geopatycznych, bada pod kątem radiestezyjnym pomieszczenia, określa miejsca korzystne i negatywne dla dłuższego przebywania w nich ludzi, szczególnie miejsca pracy i wypoczynku.