Pokazywanie postów oznaczonych etykietą joga. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą joga. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 2 grudnia 2019

O wyzwolonym joginie i jego wiernym uczniu

Bajka o Wyzwolonym Joginie i Jego Wiernym Uczniu






















Lama Drukpa Kunley był jednym z najsłynniejszych Szalonych Joginów, którzy to medytowali w klasztorach i wśród których psotny duch TANTRYZMU był stale żywy i obecny w każdej chwili ich życia. Lama Kunley znany był z tego, iż bardzo często chwytał się niecodziennych metod, aby tylko doprowadzić potrzebujące i wierne dusze do Nirwanam. Pewnego razu Lama Kunley podczas swej podróży spotkał Starego Człowieka, który wszystko już w życiu przeszedł i czekał jedynie na swoją śmierć. W życiu tego Starego Człowieka nie było już żadnej nadziei i nic już go też nie było w stanie zadziwić. Poprosił jednak Mistrza o Naukę, gdyż dusza tego Starca tęskniła do własnego spełnienia, którego mimo tak długiego życia i wielu doświadczeń nie zaznała. Lama Kunley, wysłuchawszy prośby, zamyślił się wielce i rzekł do tego Starego Człowieka, że nauczy go specjalnej Modlitwy Schronienia, którą musi odmawiać zawsze, gdy tylko o nim pomyśli i Starzec musiał przysięgnąć, iż nie będzie nigdy i z nikim dyskutował o jej słowach. Starzec uczynił to, o co prosił Go Święty Mistrz, a ten nauczył go Modlitwy, która przynosi wyzwolenie z Samsary (uwarunkowań kolejnych wcieleń). A oto słowa tej Modlitwy Schronienia: 

„Przyjmuję Schronienie w doświadczonym chuju starego chłopa,
zwiędłym u podstawy, opadającym jak martwe drzewo.
Przyjmuję Schronienie w sflaczałej piździe starej baby,
nie do przebicia, zapadłej podobnej do gąbki.
Przyjmuję Schronienie w mężnym Piorunie młodego Tygrysa,
dumnie wzniesionym, obojętnym wobec śmierci.
Przyjmuję Schronienie w kobiecym Lotosie, wypełnionym falami szczęścia,
wolnym od wstydu i zahamowań.”

środa, 11 września 2019

Joga wedyjska kultura duchowa

JOGA - WEDYJSKA KULTURA DUCHOWA

Mistrz Śiva i Mistrzyni Parvati




















Joga  (Sanskrit, Pāli: योग Yóga) - duchowa droga rozwoju zmierzająca do zjednoczenia z Bogiem, Brahmanem. Najlepiej metodycznie opracowana w podręczniku praktyki jakim jest Jogasutra napisana przez Ryszi Patańdżali. W słynnym traktacie "Jogasutry" Patanjali mówi o jodze w rozdziale pierwszym, sutrze drugiej: yogah cittavrtti nirodhah - "Joga jest to powściągnięcie zjawisk świadomości" - (tłum. z sanskr. w przekładzie Leona Cyborana), a w następnej: tada drastuh svarupe avasthanam - "Wtedy widz utrzymuje się w swojej właściwej naturze". Osiąganie stanu Widza, Drastuh jest widoczną podstawą we wszystkich szkołach Jogi.
Joga to jeden z sześciu głównych Darśana, ortodoksyjnych, uznających autorytet Wed, systemów filozofii indyjskiej. Pewne odpowiednie zaawansowane ćwiczenia jogiczne stosuje się również w buddyzmie w praktykach tantr oraz Dzogczen w celu rozwoju duchowego, np. dla rozpoznania natury rzeczywistości (sanskryt Śunyata). Joga zajmuje się związkami między ciałem, umysłem, świadomością i duchem, reintegracją, oczyszczeniem i wzniesieniem ponad plan materialny.
Słowo „yoga” pochodzi od sanskryckiego rdzenia „yuj”, co znaczy „łączyć, kierować, skupiać uwagę”, ale też „jarzmo" oraz „powściągać". Joga była traktowana jako sposób na zachowanie harmonii duszy i ciała, higieny ciała oraz dobrej kondycji psychofizycznej. Joga, albo Samkhja Joga, jest jednym z najważniejszych systemów filozofii indyjskiej. Atman – duch jednostkowy posiada ponadczasowy byt. Joga uznaje prawo (karmana) i koła wcieleń (samsara), wyzwolenie dokonuje się przez odpowiedni trening. Podstawową myślą jogi jest możliwość oświecenia poprzez koncentrację, medytację i ascezę.
Autentyczne Ścieżki Jogi, których w sumie jest tylko 12-cie to niczym promieni serca:
  • Mantra Joga (Vini joga) - ścieżka zjednoczenia poprzez recytacje formuł wedyjskich, mantramów; osiąganie mokszy poprzez recytowanie mantr
  • Hatha Joga - ćwiczenia ascetyczno-mistyczne, moralne, oddechowe, cielesne (asany), medytacyjne;
  • Bhakti Joga - dążenie do rozwinięcia miłosnego związku z Bogiem w formie bhagawana
  • Laja Joga (Laya Yoga) - medytacyjna szkoła jogi oparta na pracy z czakrami i mocy Kundalini; metoda Kundalini Joga – dążenie do wyzwolenia przez budzenie energii węża Kundalini jest metodą pomocniczą laja jogi;
  • Krija Joga (Kriya Yoga) - joga oczyszczająca, uproszczona radża joga;
  • Lakszja Joga (Lakshya Yoga) - Urzeczywistnienie Boga poprzez pomyślność i dobrobyt;uświadomienie Rzeczywistości oprócz której wszystko inne jest jedynie Przejawieniem. Joga Celu, Spełnienia, Urzeczywistnienia Boga.
  • Dźńana Joga (Jńana Yoga) – dążenie do mokszy (oświecenia, wyzwolenia się z reinkarnacji) poprzez zdobywanie wiedzy duchowej;
  • Uro Joga, Radża joga ( Raja Yoga; też asztanga joga lub joga królewska) - ośmiostopniowy system jogi, którego celem jest samadhi;
  • Wasana Joga (Vaasanaa Yoga) - Pojazd nosiciela bóstwa;
  • Para Joga (Paraa Yoga) - wewnętrzna mistyka mocy; wyższy pojazd; joga wyższej jaźni;
  • Amanaska Joga - ścieżka opanowania umysłu, joga niemyślenia;
  • Sahadźa Joga (Sahaja Yoga) - medytacyjna ścieżka jogi naturalnej polegająca na obudzeniu Kundalini i pracy z czakramami;

poniedziałek, 9 stycznia 2017

Siedem lotosów - ścieżka uczniostwa

Ścieżka Uczniostwa Siedmiu Lotosów



Ośrodki energii zwane czakramami, a właściwie, bardziej poprawnie mówiąc to: Ćakramy, są tematem wielkiego zainteresowania wśród wszystkich ludzi, którzy wznoszą się w swej subtelności w wyższy, niematerialny wymiar postrzegania rzeczywistości, w subtelne sfery duchowe, mistyczne. Nie ma zaawansowanych poziomów samorozwoju bez pracy z ćakramami, bez pracy z 7, 9 lub 12-toma podstawowymi ośrodkami świadomości w ludzkim, subtelnym ciele. Ćakramy przynależą do subtelnej rzeczywistości, w której co bardziej światli ludzie doświadczają śnienia, wizji, eksterioryzacji czy doświadczeń związanych ze śmiercią kliniczną. Powłoka zwana eteryczną, witalną czy lingamiczną jako swe główne organy posiada właśnie ćakramy, a szczególnie siedem z nich, począwszy od dołu tułowia, aż po szczyt głowy i obszar ponad głową, położone w środkowej linii wyprostowanego tułowia, stanowią najważniejsze organy Psyche, Duszy czy Jaźni każdej ludzkiej, a także zwierzęcej istoty, która oddycha i porusza się. 

środa, 4 stycznia 2017

Podstawowa wiedza o czakramach

Wiedza o ćakramach


Ćakry, ćakramy (błędne spolszczenie - czakramy) są jednym z bardziej tajemniczych tematów. Od stuleci w każdej szkole ezoterycznej, hermetycznej z tradycjami duchowego rozwoju temat ćakramów jest poruszany i zgłębiany. Siedmioramienny świecznik wspominany w Biblii to symbol światła wyobrażanego w ćakrach - doskonale znany wszystkim ludziom studiującym tajemną wiedzę. Duchowość euroazjatycka oparta jest na symbolice siedmiu stopni uczniowskiego wtajemniczenia oraz na symbolice siedmioducha i siedmiu ośrodków mocy. Terminologia sanskrycka nazywa ćakramami pewne obszary ukryte wewnątrz fizycznego ciała. Na wyższych planach świadomości są ukryte jako jako rzeczywiste organy wewnętrzne duszy, w sposób symboliczny tak zobrazowane na użytek bardzo głębokiej praktyki duchowej. Ćakram oznacza Krąg lub Okrąg, Koło i ma głębokie symboliczne znaczenie, zarówno w znaczeniu doskonałości jak i wartości hermetycznego kręgu wtajemniczenia. Siedem miejsc skupienia zwanych ćakramami jest najlepiej znanych w ludzkim ciele, a promieniowania ćakr jako suma tworzą całe biopole człowieka zwane aurą. 

Starożytni przywiązywali wielką wagę do sześciu ośrodków w ciele człowieka i siódmego, który jest ponad głową, ponad szczytem głowy. Wśród całej siódemki szczególnie mocno w praktykach duchowych używane są ośrodki w podbrzuszu poniżej pępka, w piersi pod środkiem mostka, oraz wewnątrz głowy ponad linią brwi! Ośrodek brzucha, serca i trzeciego oka to prawdopodobnie najczęściej poruszane ćakramy we wszystkich grupach i ruchach rozwoju wewnętrznego, psychotroniki czy w mistycznych, głębokich ruchach religijnej odnowy duchowej, psychicznej i fizycznej. Sześć ośrodków energii w ciele odpowiada w kolejności sześciu zmysłom, a za szósty zmysł, percepcję pozafizyczną odpowiada Ćakra wewnątrz głowy zwana Okiem Śiwa albo Okiem Horusa, postawionym w pionie w stosunku do fizycznych oczu, pod czołem, gdzie jest symbolicznie malowane. 

Ludziom różnych typów osobowości częstokroć jeden z Ćakramów odpowiada jako główne miejsce skupienia świadomości i poczucia siebie. Percepcja, czucie własnego środka ciężkości w podbrzuszu pod pępkiem wykorzystywane jest we wschodnich sztukach walki, także w indyjskiej Kalaŗpayat, matce duchowych sztuk walki. Głównym tematem medytacyjnym ośrodka w podbrzuszu jest żywioł wody, a także artyzm, smak i gust. Ludzie o usposobieniu religijnym i intuicyjnym najczęściej skupiają się w ośrodku sercowym, na środku piersi gdzieś od poziomu linii sutek w górę, a tematem kontemplacyjnym jest tu wiatr, oddech i czucie sytuacji, oraz miłosierdzie czy współczucie. Osoby o wybitnej umysłowości, pracujące rozumem, najczęściej spontanicznie koncentrują się wewnątrz głowy w obszarze Trzeciego, a raczej Pojedynczego Oka, bo tak ten szósty ośrodek zasadniczy zwykł był nazywać Mistrz Jezus, czego ślady zachowały się w Ewangeliach kanonicznych i apokryfach.

Sześć ośrodków w ciele to sześć miejsc skupienia się i koncentracji, które pasują do żywiołów, zmysłów, cech oraz wibracji liczb, gdyż ćakramy w podstawowym zobrazowaniu opisywane są jako subtelne organy duszy o wyglądzie pięknych kwiatów lotosu o określonej liczbie płatków. Padma, czyli Lotos to elementarne wyobrażenie ćakramów i każda szkoła Jogi, Tantry czy Ajurwedy. Uczenie o ćakramach rozpoczynamy od wyobrażenia sobie kwiatu rosnącego ku górze o określonej liczbie płatków. Gdy stoimy lub siedzimy prosto zawsze polecamy swoim uczniom wizualizowanie, wyobrażanie kwiatu z liczbową wibracją, kwiatu skierowanego kielichem ku górze. Ilość płatków, wibracja dźwiękowa wnętrza, centrum Lotosu, blask światła a nade wszystko właściwe umiejscowienie jednego z głównych lotosów wzdłuż centralnej pionowej linii ciała łączącej obszar łonowy ze szczytem głowy to są elementarnych podstawy, których nie wolno sobie zmieniać wedle własnego uznania. 

Główne ćakramy ciała położone są wzdłuż centralnego, pionowego kanału ciała znanego dobrze jako Suśumna albo Wadźra, który zaczyna się pomiędzy odbytem, a zewnętrznym narządem płciowym (łechtaczką u kobiet), a w ciele kończy na środku kopuły czaszki i skupiskami odpowiednich drobniejszych kanałów energii symbolizowanych płatkami kwiatu, w istocie aurami wibracji, które tam płyną.

Podstawowy Lotos, Padma Zbiornika, Naczynia Korzenia, Podstawy, to piękny kwiat o czterech płatkach. Gdy podczas praktyki siedzimy skrzyżnie na ziemi, możemy mieć wrażenie, że cały obszar łonowo-odbytowy spoczywa wewnątrz kwiatu Lotosu o czterech płatkach. Główną, elementarną praktyką służącą oczyszczaniu i rozwijaniu kwiatu Lotosu jest Bidźa Mantra, czyli odpowiednia wibracja związana z punktem środka, z centrum Ćakramu, a w przypadku tego lotosu zwanego Muladhara (Korzeniowy Zbiornik) jest to dźwięczna, głęboka sylaba LAM, wręcz dźwięk „L”, z bardzo krótkim „a” i unosowionym „m” w końcówce. Ważne, aby rezonans dźwięku wydobywał się autentycznie głęboko z bioder, łona czy kości ogonowej, do czego trzeba trochę ćwiczeń i wprawy. Jest to praktyka czyniona wibracją głosową, recytacją, bez której nie powinno się pracować z oczyszczaniem i rozwijaniem Lotosu, Ćakramu, gdyż właśnie dźwięk jest podstawą pracy z jakimkolwiek z Lotosów. 

Kto dba o rozwój Ćakramu, ten będzie sporo pracował z taką sylabą wzmagającą magnetyzm energii Ziemi, a także zmysł powonienia, węchu. Ćakra podstawy służy do percepcji energii płynącej z Ziemi jako planety, ale też jest siedzibą energii piasku i skał, elementu ziemi, a jest to energia o barwie żółtej. Mulādharā to siedziba mocy Kundalini, która jest mocą ufności, wiary i żarliwości religijnej powiązanej z żeńską naturą czy formą Boskości, z kultem Bogini. Ale nie wolno praktykować bez żarliwej czci ku wysokim Boginiom nieba i w szczególności ku żeńskiej postaci Boga Absolutu, co religia żydowska zwała pojęciem Szekinah, a indyjska tradycja pojęciami Śakti, Devi lub Amma. Bez religijnego kultu, żarliwej czci i oddania, ufności i wiary ku Bogu i Bogini, nie ma żadnej możliwości obudzenia Kuňďalini, choć można się nabawić rozmaitych psychodelicznych zjawisk i chorobliwych doznań. 

Kuňďalini to inaczej energia czy moc Macierzy, Matki Bożej, czyli Bogini, małżonki Boga Nieba, a zwana jest też ogniem ziemi. Drugi Lotos ma sześć płatków, w środku sylabę WAM, aby go oczyszczać i rozwijać, a jego żywiołem jest wspomniana już woda, zmysłem smak. Trzeci Lotos, położony pomiędzy pępkiem a mostkiem, na poziomie żołądka i splotu solarnego jest ośrodkiem o dziesięciu płatkach symbolizujących pięć zasad Jama i pięć zasad Nijamah, przykazań i sił moralnych, jego sylabą do intonowania w wibrującym sposób jest dźwięk RAM, jest to Lotos Ognia oraz zmysłu wzroku i zasady widzenia. Czwarty Lotos to potocznie ośrodek sercowy albo ośrodek pieśni duszy, ma dwanaście płatków związanych ze znakami zodiaku, które są prawdziwymi miesiącami słonecznego roku, a jego żywioł to wiatr, zmysł to dotyk (czucie), zaś dźwięk to JAM. Istotny symbol ośrodka serca to sześciopromienna Gwiazda znana mistyce chrześcijańskiej i żydowskiej jako Gwiazda Dawida.

Piąty Lotos znajduje się jako Wieniec (Dala) wokół podstawy szyi na szczycie tułowia, a ożywia się i rozwija dzięki mocnej i wibrującej sylabie HAM, zaś jego żywiołem jest eter, duch, przestrzeń, w sanskrycie Ākāśa. Ćakra Trzeciego Oka, właściwie Adźna (wym. adźnia), jako sylabę nasienną, źródłową, dzięki której może się oczyszczać, wzrastać i rozwijać ma sylabę OM, a jest to w brzmieniu właściwie zlanie dźwięków A, U i M w jednobrzmiącą wibrację niczym nucenie litery Ą (w języku polskim). Obraz Ćakry, właściwie Lotosu o dwóch płatkach, jest najczęściej podawanym dla początkujących, a jest to siedziba Szóstego Zmysłu, Miłości i Mądrości czy lepiej Oddania i Mądrości. Każdy, kto chce rozwijać Trzecie Oko rzeczywiście winien przez lata pracować z wibrowaniem sylaby Om z pomocą głosu wzdłuż Sushumńa aż do głowy, bo innej metody jak wibrowanie głosem po prostu nie ma. Rozwój siódmego ośrodka ponad głową rozpoczynamy od wibrowania dźwięku AIM, a jest to centrum Boskiej Woli wyobrażone jako Lotos o Tysiącu Płatków, do czego trzeba już bardziej doświadczonego GURU!


Zapraszamy na warsztaty rozwoju duchowego


© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com

wtorek, 24 marca 2015

Tantra joga - objawienie Śiwa i Śakti

TANTRA JOGA: Objawienie Boga Sziwa - Joga dla wszystkich ludzi



Święta Rodzina - Śiva & Śakti - Ganeśa i Karttikeja

Przedstawiamy podstawową tantryczną wiedzę duchową i religijną na temat Boga Śiwa (Sziwa, Siwa) w hinduizmie i jego ezoterycznym nurcie czyli w tantryzmie oraz wprowadzające przesłania nauk duchowych sziwaizmu (śiwaizmu) dla ludzkości udzielanych przez posłańców (aćarjów) Wielkiego Białego Bractwa Mistrzów Mądrości Dalekiego Wschodu z siedzibą w Himalajach. Być może znajdziesz tu coś dla siebie, aby móc w końcu rozpocząć praktykę Tantra Jogi, którą sataniści chcieliby zamienić na rodzaj chorobliwego seksualizmu z którym autentyczna tantra joga nie ma nic wspólnego...

niedziela, 22 marca 2015

Hinduizm - religia i kultura Indii

HINDUIZM - Religia i Kultura Indii
Pudźa • Tantra • Ajurweda • Joga • Sankhja
Weda • Śiwa • Ānanda • Sadhu




Współczesny hinduizm wywodzi się od żyjącego w VII wieku e.ch. proroka i mędrca Śri Śānkara, który w czasie 33 lat swego życia założył 10 zakonów duchowych znanych jako Śānkara-Thirtha. W czasie swej pielgrzymki założył 4 wielkie świątynie, które są Matkami hinduizmu, na północy, zachodzie, południu i wschodzie Indii, a których dzierżawcy są czterema niezależnymi strażnikami całej hinduistycznej kultury duchowej. Każda z czterech sukcesji pochodzi od jednego z głównych Uczniów proroka założyciela, Śri Śānkara, uznawanego powszechnie za Wcielenie Boga (Śiwa).

Śri Śānkara w wieku 33 lat, wykonawszy misję odnowienia i zreformowania tradycji bramińskiej (duchowej) kultury Bhārata (Macierzy), Indii osiadł w kontemplacyjnej pustelni, jaskini na północy Indii, u podnóża gór Himalaja, gdzie w Obłoku Światła rozpłynął się wstępując do Niebios, co ostatecznie dopełniło Jego wielką misję. Dziedzictwo duchowe, religijne i kulturowe hinduizmu pochodzi ze starożytnego imperium Bhārata, którego ślady widać w staroindyjskich świątyniach na wyspie Bali w Indonezji, czy w miejscu kultu Boga (Śiwa) w miejscowości Śiva w Egipcie, która od imienia Boga w istocie pochodzi. Kashi w zachodnich Chinach, czy góra Kailasa w Tybecie to typowe miejsce kultury hinduistycznej, charakteryzowanej przez wspaniałe śpiewy, tańce, religijną żarliwość, jarstwo, tolerancję światopoglądową, kulturową różnorodność i najstarsze oraz najobszerniejsze, w naukowy sposób zredagowane Święte Pisma jakimi są Wedy, Purany i Upaniszady na tym świecie. Obszar wpływu kultury hinduistycznej charakteryzuje się największą długowiecznością ludzi oraz swobodą światopoglądową.

czwartek, 19 marca 2015

Joga - wedyjska kultura duchowa

JOGA - WEDYJSKA KULTURA DUCHOWA


Joga (Sanskrit, Pāli: योग Yóga) - duchowa droga rozwoju zmierzająca do zjednoczenia z Bogiem, Brahmanem. Najlepiej metodycznie opracowana w podręczniku praktyki jakim jest Jogasutra napisana przez Ryszi Patańdżali. W słynnym traktacie "Jogasutry" Patanjali mówi o jodze w rozdziale pierwszym, sutrze drugiej: yogah cittavrtti nirodhah - "Joga jest to powściągnięcie zjawisk świadomości" - (tłum. z sanskr. w przekładzie Leona Cyborana), a w następnej: tada drastuh svarupe avasthanam - "Wtedy widz utrzymuje się w swojej właściwej naturze". Osiąganie stanu Widza, Drastuh jest widoczną podstawą we wszystkich szkołach Jogi.

Joga to jeden z sześciu głównych Darśana, ortodoksyjnych, uznających autorytet Wed, systemów filozofii indyjskiej. Pewne odpowiednie zaawansowane ćwiczenia jogiczne stosuje się również w buddyzmie w praktykach tantr oraz Dzogczen w celu rozwoju duchowego, np. dla rozpoznania natury rzeczywistości (sanskryt Śunyata). Joga zajmuje się związkami między ciałem, umysłem, świadomością i duchem, reintegracją, oczyszczeniem i wzniesieniem ponad plan materialny.

wtorek, 17 lutego 2015

Mahaśivaratri - Święto wszystkich joginów

Święto Wszystkich Joginów - Mahaśiwaratri




Każdego roku w końcu lutego lub na początku marca, w czasie tuż przed Nowiem Księżyca wszyscy jogini celebrują wielkie wspólne Święto – Dzień Jogina! Właściwie i dzień i noc, bo całonocne czuwanie poświęcone praktyce JOGI jest najistotniejszą częścią Mahaśiwaratri – Wielkiej Nocy Jogina Śiwa! Generalnie można przyjąć, że Dzień Jogina to doroczny festiwal w pierwszy Nów w znaku Ryby wedle astronomicznego kalendarza księżycowego, bo miesiąc luty/marzec to właśnie znak Ryby, Mina. Od wielu tysiącleci jest Mahaśiwaratri Dniem Joginów, Pustelników i Ascetów, a także Dniem Oczyszczenia Duszy na przedwiośniu! Mahaśiwaratri jest radosnym świętem wszystkich odłamów i tradycji JOGI, takim dniem jedności wszystkich jogicznych mistyków, poszukiwaczy prawdy, żarliwych ascetów i fakirów, siddhów cudotwórców. Mahaśiwaratri to też dzień odnowienia oblicza Ziemi, szacunku dla żywiołów i duchów przyrody, słowem Dzień Ziemi o wielu tysiącach lat tradycji. Radosne skupienie, posty na wodzie, dużo jogicznej praktyki, oddychania praniczne, mantrowania, pełne uwielbienia i ekstazy śpiewania, duchowe tańce joginów, wszystko to odbywa się w czasie Festiwalu Jogi. Świętowanie Nowiu Księżyca to prastara tradycja duchowa wszystkich indoeuropejczyków, w szczególności także całej kultury słowiańskiej. Nie przypadkowo Śiwa – Bóstwo, ideał doskonałego Mistrza Joginów ma we włosach sierp księżyca symbol Nowiu, symbol duchowej odnowy, odnowienia i zmierzania do pełni oświecenia! Ślady duchowej kultury Jogi, ślady celebracji Święta Joginów mamy i na Indonezji i w Egipcie, Sudanie czy Libii, także na Uralu, na Syberii czy w Środkowej Europie, Skandynawi, Grecji i Iberii (Hiszpania, Portugalia).

wtorek, 4 marca 2014

Joga i medytacja

Medytacja - to zdolność samodzielnego myślenia, rozwój pierwiastka rozumu, rozwagi, rozumności i rozważności. Medytacja to wolność myślenia i rozmyślania na tematy duchowe, to sztuka samodzielnego używania rozumu uwolnionego od niewoli ideologii i dogmatu, pełnia wolnoyślicielstwa! Twórcza medytacja jogi budzi i rozwija boską potęgę geniuszu. Medytować - to używać umysłu tak, jak myśli Bóg.

Joga to głębia duchowego rozwoju, postęp w rozwoju sił umysłu i duszy, dążenie do udoskonalenia ludzkiej jednostki według wzoru jej stworzenia na obraz i podobieństwo Boga. 
Laya to pochłanianie błędów i grzechów, roztapianie egoizmu i poczucia winy w miłości Boga. 

Laya Joga to pojednanie w Duchu Świętym - Śivah, w Łasce Bożej, to zjednoczenie w świadomości Osoby Ducha Świętego. 

Kult Śiwa (Ducha Świętego), charyzmatyczne cuda uzdrowienia - to autentyczna duchowość całej aryjskiej kultury indoeuropejskiej - od Indii przez Grecję aż do Polski.



Om Śri Śiwaja Namah!