Psychopatia - silna choroba egoizmu

Jak rozpoznać psychopatię - chorobę silnego egoizmu

Egoizm, kiedy bywa silny - może doprowadzić do umysłowej patologii. Im silniejsze są ksobne, egoiczne skłonności, tym bardziej osoba jest psychopatyczna. Trzeba dbać o prawidłowy rozwój osobowości dzieci, aby budziły się w nich uczucia współczucia i miłosierdzia, chęć niesienia pomocy innym oraz wrażliwość. Jeżeli wychowujemy dzieci bezstresowo, to jest to złe, egoistyczne wychowanie, które wiedzie do rozwoju osobnika psychopatycznego, silnie egoistycznego, pasożyta żyjącego kosztem innych co też prowadzi do rozwoju jednostki destrukcyjnej, dążącej po trupach, kosztem innych, do swoich celów, szczególnie do pieniędzy, sławy czy władzy. Choroba egoizmu tak zwana psychopatia, w znacznym stopniu jest spowodowana niedorozwojem mózgu. Mózg jest organem, który można ćwiczyć i modelować aż do 25-30 roku życia, a czasami dłużej nawet, aby złe i egotyczne skłonności można było łatwo przezwyciężyć, w znacznym stopniu zredukować, a łagodną psychopatię, najbardziej powszechną, a nawet całkowicie wyleczyć. Skupianie się w przestrzeni czołowej głowy, mózgu, centralizowanie odczuwania w środku czoła lub w całej centralnej, kulistej przestrzeni czołowej oraz wzbudzanie w tym czasie pozytywnych, boskich uczuć takich jak przyjaźń, życzliwość, radość, miłosierdzie, współczucie, chęć pomagania i opieki nad chorymi czy słabszymi jest bardzo pomocną, medytacyjną formą terapii. 

Stawanie się jednością z Wyższą Jaźnią

Pokój, Miłość, Piękno i Harmonia czy Obfitość to naturalne tendencje, skłonności i pragnienia ludzkiego życia, a każde z nich może być w ludzkim istnieniu na Ziemi wypełnione. Poczucie siebie i swego istnienia, JESTEM, JAM JEST wypływa z głębi ludzkiego serca, gdyż przyrodzone jest duszy, a każdy człowiek może i powinien przejawić to, czym naprawdę jest. Godną polecenia jest starowedyjska fraza, afirmacja "Aham Brahmāsmi", oznaczająca, że JAM BOSKIM JEST, bo każdy człowiek, o ile zostało w nim chociaż trochę dobra i człowieczeństwa, nosi w sobie pierwiastek Boskości, Boskie JESTEM, AHAM ASMI, JAM JEST. W świecie Zachodu o tej wewnętrznej istocie odczuwanej jako JAM JEST mówi się jako o Wyższej Boskiej Jaźni, a także jako o Jaźni Świetlistej i pełnej Pokoju czy Miłości. 

Ātman, Boska Wyższa Jaźń, Dusza symbolizowana jest jako Płomień Ognia w Sercu. Oprócz AHAM, czyli Jestem oraz Ātman, Duszy, Jaźni, używamy też słowa Swāhā, oznaczającego Wielką Kosmiczną Jaźń albo Swādha, Jaźń Światła. Obfitość wszelkich dóbr, a także wszelkie Piękno, Pokój, Harmonia czy Miłość to cechy, przymioty czy dokładniej energie, moce Wyższej Jaźni, Boskiej Duszy, którymi dysponuje nieograniczenie, a z których każdy człowiek, który nie oddzielił się dokumentnie od Boga, Stwórcy-Kreacji, może dysponować i z nich czerpać. Starożytna fraza do kontemplacji i rozważań Aham Brahma–Asmi pomaga człowiekowi osadzić się głębiej w Boskości, w Świadomości Boga, Boskiej Jaźni, która jedna jest. Człowiek świadomy Boga, Wszechobecnej Boskiej Jaźni, może w sposób bardziej efektywny i potężny czerpać z niewyczerpanej Obfitości, Powodzenia i Przyciągania korzystnych sytuacji i okoliczności, a przecież u Boga wszystko jest możliwe.

Tantra - duchowa praktyka białej magii

Śiva & Parvati

Dla zachowania dobrego zdrowia i pomyślności człowieka warto sobie uzmysłowić, że człowiek jest bardzo społeczną, socjalną istotą. Człowiek dla swego dobrego funkcjonowania potrzebuje dobrej i oddanej grupy przyjaciół, a ta potrzeba ludzkiej istoty powoduje powstawanie wszelkich grup społecznych, w szczególności zaś religijnych, duchowych czy okultnych. Wielkie Duchowo są te wybrane osoby spośród ludzi, które zostały przez Bóstwo i Bogini pobłogosławione wielką Łaską i obdarzone charyzmatami, aby nie spędzały życia w samotności i na bezwartościowych działaniach. Człowiek powinien zrozumieć i zrealizować cel swojego życia na Ziemi, zrozumieć, dlaczego tutaj się urodził i co ma w tym życiu do spełnienia.

Taka Samorealizacja przynosi człowiekowi błogostan i rzeczywiste szczęście w życiu. Człowiek, który nie rozpoznaje swojego celu w życiu ulega zagubieniu i zezwierzęceniu, a przecież dusza wrodzona w ludzkie ciało przychodzi na Ziemię po to, aby uczynić wysiłek skierowania się ku Niebiosom, wysiłek rozwoju ku wyższym sferom Ducha. Kto się nie podejmuje ulepszania siebie, rozwoju twórczych potencjałów, udoskonalaniu, ten zasadniczo marnuje swoje życie i swą szansę wzniesienia na wyższy poziom ewolucji Świadomości! Zezwierzęcenie wielu ludzi jest główną przyczyną istnienia zła w tym świecie ludzi, dlatego podstawową rolą edukatorów jest krzewienie idei humanistycznych, humanitarnych i braterskich!